wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
1. Budowanie więzi rówieśniczych u dzieci w wieku 7-10 lat w świetlicy szkolnej dr Justyna Pilarska Pedagogika, stacjonarne I stopnia
2. Rozwijanie umiejętności samoakceptacji u adolescentów dr Justyna Pilarska Pedagogika, stacjonarne I stopnia
3. Zjawisko grywalizacji. Badanie grywalizacji portalu Habitica.com dr hab. Robert Klementowski prof. UWr Etnologia i antropologia kulturowa - stacjonarne II stopnia
Praca magisterska pod tytułem „Zjawisko grywalizacji. Badanie grywalizacji portalu Habitica.com” zajmuje się eksploracją definicji zjawiska grywalizacji i opinii na jego temat oraz badaniem zastosowania i funkcjonowania tego zjawiska na portalu grywalizacyjnym Habitica.com. Pierwsza część pracy przedstawia definicje grywalizacji formułowane przez wielu badaczy. Jako termin nowy i nowe zjawisko grywalizacja posiada wiele definicji i interpretacji, które Autorka starała się w rozdziale pierwszym przedstawić jak najwierniej. Rozdział ten ma również za zadanie przybliżyć Czytelnikowi tematykę grywalizacji i jej historię. Druga część pracy poświęcona jest w całości szczegółowemu opisowi różnorodnych mechanizmów grywalizacyjnych zastosowanych na portalu Habitica.com. Dzięki temu Czytelnik ma okazję zapoznać się ze specyfiką portalu Habitica, jak i przykładami praktycznego zastosowania grywalizacji, po poznaniu teoretycznych jej aspektów oraz opisów w części pierwszej. Trzecia, ostatnia część zawiera opis, przebieg oraz podsumowanie badań przeprowadzonych wśród użytkowników portalu, których celem było zebranie wiedzy na temat czy i jeżeli tak, to w jaki sposób i w jakim stopniu korzystanie z portalu Habitica i używanie mechanizmów i mechanik grywalizujących wbudowanych w ten portal pomógł badanym w osiąganiu ich celów. Czy to celów produktywnościowych, celów zwiększenia liczby wykonywanych dziennie zadań czy poprawy organizacji codziennego życia. Praca magisterska jest zwieńczona Wnioskami, które następują po rozdziale trzecim.
4. Kształtowanie kompetencji językowych dzieci w wieku przedszkolnym dr Justyna Pilarska Pedagogika, zaoczne I stopnia
5. Akt męski w polskiej fotografii artystycznej po roku 1945 prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Celem pracy jest wskazanie złożoności problematyki aktu męskiego w kulturze i sztuce zachodnioeuropejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem polskiej fotografii artystycznej. Temat aktu męskiego pomimo swojej bogatej genezy jest wyraźnie marginalizowany, a w rezultacie słabo opracowany. Praca została podzielona na trzy rozdziały. W pierwszym przedstawiłam zjawiska artystyczne zachodzące w naszym kraju od zakończenia II Wojny Światowej aż po wkroczenie w nowe millenium. Zaznaczyłam proces kształtowania się i znaczenia działań fotograficznych w tym okresie. Wspominam o obecności nagiego ciała w tych realizacjach. W kolejnym rozdziale przytaczam definicje aktu wskazując na poszczególne konteksty: historyczno – artystyczny, społeczno – kulturowy i polityczny. Przybliżam kwestię kryzysu męskości we współczesnej zachodniej kulturze systemu patriarchalnego. Podkreślam rolę feminizmu, który bezpośrednio przyczynił się do przywrócenia aktu męskiego na polu sztuki, również polskim. Piszę o koneksjach sztuki z pornografią. Ostatni rozdział zawiera liczne przykłady aktu męskiego na fotografiach artystów dobrze znanych i obecnych przez ostatnie dziesięciolecia na rynku sztuki jak również artystów młodego pokolenia.
6. Wzmacnianie polisensoryczne dziecka przedszkolnego przed rozpoczęciem edukacji szkolnej dr Małgorzata Prokosz Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Celem pracy licencjackiej Wzmacnianie polisensoryczne dziecka przedszkolnego przed rozpoczęciem edukacji szkolnej jest jak najlepsze przygotowanie dziecka do nauki szkolnej, przy wykorzystaniu metod polisensorycznych, czyli oddziałujących na różne kanały odbioru dziecka. Na początku pracy przedstawiony jest dokładnie rozwój dziecka przedszkolnego, który pomoże zrozumieć, dlaczego akurat ta grupa wiekowa została wybrana do danego projektu. Dzieci przedszkolne dynamicznie się rozwijają, są ciekawe świata, który poznają głównie poprzez zabawę. Problematyka polisensoryczności została szczegółowo opisana w rozdziale drugim. Opisane w nim metody polisensoryczne pokazują, jak stosowanie danej metody wpływa na dzieci, jakie przynosi korzyści, a także jak stosować daną metodę. W rozdziale trzecim i czwartym przedstawiona jest praca przedszkola, wychowawców i wychowanków. Pokazuje, czym charakteryzuje się placówka, jakie ma zadania oraz jakie stosuje metody do realizacji tych zadań. Po części teoretycznej, w ostatnim rozdziale zawarty jest projekt wzmacniania polisensorycznego dziecka przedszkolnego. Składa się on z pięciu konspektów, potrzebnych do przeprowadzenia zajęć. Każdy z nich wykorzystuje metody polisensorycnyczne i opisuje, w jaki sposób zajęcia te przyczynią się do wzmocnienia dziecka, przed rozpoczęciem edukacji w szkole. Pracę kończy podsumowanie projektu, ze wskazaniem celów zrealizowanych oraz możliwości korekty zajęć na przyszłość.
7. Słowo na tropie osobowości.Osobowość użytkowników facebook a język używany na ich profilu. dr Izabela Lebuda Psychologia - wieczorowe jednolite magisterskie
W następującej pracy, zbadałam zagadnienie profilowania osobowości na podstawie tekstu zawartego w postach publikowanych na portalu społecznościowym Facebook. W drodze do odpowiedzi na główne pytanie, studiowałam relację między językiem a osobowościową. Skupiłam się na metodzie zastosowanej w projekcie myPersonality, z którego zaczerpnęłam dane. Kolejno, opisałam dwa główne narzędzia projektu - Linguistic Inquiry and Word Count (LIWC), program służący do analizowania zdigitalizowanego tekstu oraz facebookową aplikacje myPersonality, testującą między innymi osobowość. Wynikiem tego badania, jest potwierdzenie występowania pozytywnych związków między poszczególnymi czynnikami osobowości i cechami demograficznymi a kategoriami językowymi LIWC, występującymi w postach publikowanymi przez użytkowników Facebooka.
8. Druga wojna bałkańska w doniesieniach ,,Czasu,, prof. dr hab. Krzysztof Kawalec Historia - stacjonarne I stopnia
Praca omawia problematykę konfliktów na Bałkanach w przededniu I wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem II wojny bałkańskiej, w świetle publicystyki krakowskiego "Czasu". Pierwszy rozdział opisuje historię "Czasu", jego profil ideologiczny i strukturę organizacyjną. Druga część pracy to zarys sytuacji geopolitycznej na Półwyspie Bałkańskim od kongresu berlińskiego do wybuchu II wojny bałkańskiej. Rozdział trzeci to przegląd doniesień prasowych "Czasu" na temat konfliktu.
9. Zastosowanie specjalistycznych psów służbowych do wyszukiwania zapachu zwłok ludzkich dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pierwszym rozdziale przedstawiona została historia psa jako gatunku, jego rola w życiu człowieka oraz znaczenie w służbie policyjnej. Rozdział drugi zawiera charakterystykę specjalistycznych psów służbowych do wyszukiwania zapachu ludzkich zwłok, cechy, którymi powinny się wyróżniać oraz zmysł węchu psa, co łączy się również z aspektem psychologicznym. W trzecim rozdziale niniejszej pracy opisano proces przygotowawczy psa do podjęcia służby w Policji, przebieg szkolenia oraz materiały szkoleniowe używane podczas treningu psa. Rozdział czwarty traktuje o tafonomii zwłok i szczątków ludzkich, w którym opisane zostały poszczególne procesy rozkładu, wpływające na pracę specjalistycznych psów służbowych. W ostatnim, piątym rozdziale, przedstawiono praktyczne zastosowanie psów służbowych, poszukujących zarówno kości jak i zwłok oraz szczątków ludzkich. Uwzględniono również zagadnienie gleby oraz jej wpływu na procesy tafonomiczne, co z perspektywy archeologii sądowej jest niezwykle istotne.
10. Koncert na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową c-moll op. 35 (1933) Dymitra Szostakowicza. Faktura i forma – dialog z tradycją prof. dr hab. Maciej Gołąb Muzykologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca przedstawia Koncert fortepianowy op. 35 na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową napisany w 1933 roku. Znajduje się w niej analiza fakturalno-formalna dzieła oraz kontekst historyczny zawierający informacje o Szostakowiczu jako człowieku poszukującego dopiero swojej drogi twórczej. Analiza została wzbogacona licznymi przykładami nutowymi oraz są w niej liczne odwołania do literatury specjalistycznej poświęconej kompozytorowi.
11. Rodzina Trzcińskich z ziemi wieluńskiej w XVII i XVIII wieku dr hab. Paweł Klint Historia - stacjonarne II stopnia
Instytut Historyczny Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych
12. Reaktywność emocjonalna i inteligencja emocjonalna a siła reakcji na bodźce emotogenne dr Bogna Bartosz Psychologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Celem przeprowadzonego badania było sprawdzenie w jaki sposób reaktywność emocjonalna oraz inteligencja emocjonalna człowieka wpływa na intensywność doświadczanych emocji. W badaniu wzięło udział 197 osób, w wieku od 19 do 68 lat, z czego 103 osoby były płci żeńskiej, a 94 płci męskiej. Zostało ono przeprowadzone za pomocą ankiety internetowej, z użyciem autorskiej metody do badania siły reakcji na bodźce emotogenne, Skali Reaktywności Emocjonalnej oraz Kwestionariusza TEIQueSF. Uzyskane wyniki potwierdziły zależność reaktywności emocjonalnej z inteligencją emocjonalną oraz siłą reakcji na bodźce emotogenne. Dodatkowo analiza wyników wykazała różnice międzypłciowe w zakresie reaktywności emocjonalnej oraz intensywności przeżywanych emocji. Zaobserwowano również związek między wiekiem osób badanych a siłą reakcji na bodźce emotogenne. Wyniki zgadzają się z dotychczasowymi badaniami przeprowadzanymi w tym obszarze, co podkreśla jak ważną rolę w rozwoju emocjonalnym człowieka odgrywa temperament. Wyniki zastosować można w celu edukacji psychologicznej przyszłych rodziców, aby podkreślić jak ważne jest współgranie wychowania z temperamentem dziecka i jak ogromny wpływ może to wywierać na jego przyszłe kompetencje emocjonalne. Możliwe wydaje się również zastosowanie rezultatów badania w obszarze psychologii reklamy, ze względu na odkrycie konkretnych bodźców audiowizualnych, które szczególnie wpływają na osoby o wysokiej reaktywności emocjonalnej. Może to pomóc w personalizacji reklamy.
13. Osobowościowe determinanty używania substancji psychoaktywnych.Badania w Pięcioczynnikowym Modelu Osobowości dr hab. Ryszard Poprawa Psychologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Celem badania była analiza relacji między cechami osobowości ujętymi w Pięcioczynnikowym Modelu Osobowości, uzupełnionymi o impulsywność, a używaniem środków psychoaktywnych według ich wykazu z ICD11. Badano bezpośrednie związki neurotyczności, ekstrawertyczności, ugodowości, sumienności, otwartości na doświadczenia i aspektów impulsywności z używaniem substancji psychoaktywnych. Postawiono główne pytanie, która z tych cech najsilniej determinuje używanie substancji psychoaktywnych? W badaniu udział wzięło 149 osób, w tym 59 kobiet (39,6% badanych) i 90 mężczyzn (60,4% badanych). Średnia wieku uczestników wyniosła 28 lat (M = 28,04; SD = 9,65), najmłodszy badany miał 18 a najstarszy 56 lat. Badanie było prowadzone na terenie Wrocławia, Leszna i okolic i trwało od listopada 2019 r. do czerwca 2020 r. Użyto następujących narzędzi: Ankietę dotyczącą środków psychoaktywnych, Skalę Impulsywnego Zachowania SUPPS-P oraz Inwentarz Osobowości NEO – FFI. Cechy osobowościowe okazały się być predyktorami używania środków psychoaktywnych w dwóch przypadkach- środki uspokajające, nasenne i przeciwlękowe bez zalecenia lekarza oraz kofeina, wśród kobiet. Wyniki badań wykazały, że cechy impulsywności wykazały związek z używaniem kannabinoidów (wśród kobiet i mężczyzn) i syntetycznej marihuany (wśród mężczyzn), tytoniu (wśród kobiet) oraz dopalaczy (wśród mężczyzn). Pomimo iż badanie wykazało związki między cechami osobowości i zażywaniem niektórych substancji psychoaktywnych jednak dalsze badania i eksploracje są wskazane w obrębie tego tematu, jako że wnioski mogą przysłużyć się do rozwoju terapii osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych i wspomóc prewencje problemów wynikających z ich używania.
14. Poczucie dorosłości i stosunek do zadań rozwojowych u młodych dorosłych w instytucjonalnym moratorium dr hab. Anna Oleszkowicz prof. UWr Psychologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Celem pracy było zbadanie czy przebywanie w instytucjonalnym moratorium ma związek z poczuciem dorosłości, poczuciem punktualności życiowej oraz stosunkiem do zadań rozwojowych u młodych dorosłych. W tym celu porównano dwie niezależne grupy badane: młodych dorosłych w instytucjonalnym moratorium oraz młodych dorosłych aktywnie studiujących. Weryfikacja założeń opierała się na wykorzystaniu teorii moratorium instytucjonalnego Jamesa Côté i Charles Levine (1988), teorii stającej się dorosłości Jeffreya Arnetta (1997) oraz teorii poczucia punktualności zdarzeń życiowych Anny Izabeli Brzezińskiej i Radosława Kaczana (2010). Zbadano 105 osób, w tym 70 kobiet oraz 35 mężczyzn w wieku 20-30 lat wykorzystując metody: Kwestionariusz Kryteriów Dorosłości (Oleszkowicz i Misztela, 2015a), Skala Zadań Rozwojowych (Oleszkowicz i Misztela, 2017), Kwestionariusz Poczucia Punktualności Zdarzeń Życiowych (Brzezińska i Kaczan, 2011a; 2011b). Uzyskane wyniki pozwoliły na potwierdzenie hipotezy o doświadczaniu poczucia niepunktualności o charakterze opóźnienia u młodych dorosłych w instytucjonalnym moratorium. Poczucie dorosłości o charakterze kryterialnym było niższe u osób w moratorium instytucjonalnym, natomiast poczucie dorosłości o charakterze ogólnym oraz aspekty zadań rozwojowych nie różnicowały badanych grup.
15. Era #MeToo - nowy model feminizmu dr Janina Radziszewska Etnologia i antropologia kulturowa - stacjonarne I stopnia
Praca przedstawia analizę wpływu nowych form feminizmu i ruchów społecznych na sytuację kobiet w społeczeństwie na przykładzie przemysłu rozrywkowego. W ostatnich latach możemy zaobserwować zmianę, jakiej poddają się ruchy społeczne. Jest to związane między innymi z przeniesieniem aktywizmu do sieci. Autorka stara się pokazać w jaki sposób ruchy feministyczne korzystają z tego medium w celu wprowadzenia zmiany społecznej, a także jaki wpływ miał ruch #MeToo na aktywizm i sytuację kobiet.
16. Motyw maski w kulturze materialnej północnej części świata grecko-rzymskiego od V w. p.n.e. do V w. n.e. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Instytut Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego
17. Wspieranie adaptacji dorosłej osoby z niepełnosprawnością intelektualną do życia w zespole mieszkań chronionych "Przystań nadziei"we Wrocławiu poprzez tworzenie osobistego albumu fotograficznego dr Joanna Gładyszewska-Cylulko Pedagogika specjalna, stacjonarne I stopnia
Praca zawiera wstęp, trzy rozdziały, bibliografię oraz aneks, w którym umieszczone są zdjęcia całego albumu stanowiącego zasadnicza część zrealizowanego projektu. Wstęp zawiera m.in. uzasadnienie podjętych działań z dorosłą osobą z niepełnosprawnością intelektualną zamieszkującą Zespół Mieszkań Chronionych "Przystań Nadziei" we Wrocławiu. Rozdział pierwszy zawiera charakterystykę niepełnosprawności intelektualnej. Zawarty jest w nim rys historyczny, pojęcia związane z niepełnosprawnością, jej przyczyny oraz podrozdział o integracji. W drugim rozdziale opisana jest dorosłość, problemy z jakimi zderzają się dorośli z niepełnosprawnością intelektualną, opisane są oferty dla dorosłych osób, w tym szerzej - mieszkania chronione. Trzeci rozdział przedstawia tematykę projektu i jego cel. Głównym celem było wykonanie albumu fotograficznego inspirowanego metodą digital storytelling - opowieści o życiu w mieszkaniach chronionych dorosłej osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Znajduje się w nim charakterystyka uczestnika projektu, placówki w której mieszka oraz opisane są działania projektowe. Pracę zamykają refleksje końcowe. Udział w projekcie stanowił wsparcie dla uczestnika w przezwyciężania trudności życiowych oraz w adaptacji do nowych warunków.
18. Przesiedlenia z Kresów Wschodnich na tereny Dolnego Śląska do wsi Stare Bogaczowice dr Małgorzata Michalska Etnologia i antropologia kulturowa - stacjonarne I stopnia
Autorka pracy podejmuje problematykę dotyczącą przesiedleń z Kresów Wschodnich na tereny Dolnego Śląska po II wojnie światowej, ze szczególnym uwzględnieniem wsi Stare Bogaczowice w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu, źródła internetowe, a przede wszystkim własne badania terenowe, które prowadziła w latach 2018–2019. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym zostało wyjaśnione pochodzenie i znaczenie nazwy Kresy Wschodnie. Opisane zostało ich położenie geograficzne, gospodarka oraz różnorodność etniczna, kulturowa i religijna. Rozdział drugi dotyczy przesiedleń, ich charakteru, a także wytycznych dotyczących mienia, które można było ze sobą zabrać. Opisano w nim przebieg transportów oraz sytuację przed i po osiedleniu się w nowym miejscu. Przedstawiono również opis terenu, na którym mieszkali przesiedleńcy oraz ich relacje z Niemcami, mieszkańcami wsi Stare Bogaczowice aż do końca II wojny światowej. W kolejnym rozdziale ukazane zostały losy mienia pozostawionego tu przez ludność niemiecką. Ostatni poświęcono współczesnym formom utrwalania wspomnień i tradycji związanych z Kresami Wschodnimi.
19. Terapeutyczny wymiar naturalnych substancji psychodelicznych w kontekście szamanizmu i neoszamanizmu dr Grzegorz Dąbrowski Etnologia i antropologia kulturowa - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca ma celu przedstawienie praktyk szamańskich z użyciem substancji psychoaktywnych, które ewoluowały na przestrzeni czasu i w dzisiejszych czasach nazywane są z kolei neoszamnizmem. Jej celem jest także ukazanie tego, że substancje te mogą być wykorzystywane w kontekście terapeutycznym. Praca składa się z trzech rozdziałów. Każdy z nich przedstawia przykłady stosowania tego typu substancji, zwłaszcza tych o działaniu halucynogennym, zaczynając od tradycyjnego szamanizmu, a kończąc na współczesności i przedstawieniu punktu widzenia osób, które miały bliską styczność z tymi substancjami. Pierwszy rozdział zatem jest poświęcony całkowicie szamanizmowi, jego rozwojowi, praktykom, rytuałom w różnych zakątkach świata. W drugim rozdziale zawarte są informacje na temat neoszamanizmu i jego terapeutycznej roli w dzisiejszym świecie. Natomiast rozdział trzeci jest prezentacją badań empirycznych przeprowadzonych w ramach tej pracy. Zostały w nim zawarte wypowiedzi i spostrzeżenia osób, które zgodziły się opowiedzieć o swoich doświadczeniach z tego typu substancjami.
20. Pismo studenckie w okresie stalinizmu (1951) oraz w okresie "odwilży" (1956) na przykładzie "Po prostu" dr hab. Bożena Szaynok Historia - stacjonarne II stopnia
Praca pod tytułem: "Pismo studenckie w okresie stalinizmu (1951) oraz w okresie "odwilży" (1956) na przykładzie "Po prostu"". W głównej mierze skupia się na treściach jakie były przekazywane na łamach wspomnianego czasopisma. Praca została podzielona na sześć rozdziałów. Pierwszy z nich opisuje tło historyczne roku 1951 oraz 1956. Ma on na celu wprowadzić czytelnika w omawiany okres. Ponadto opisuje i charakteryzuje grupę społeczną do której należeli studenci oraz młoda inteligencja. Kolejne cztery rozdziały traktują o zagadnieniach gospodarczych, społecznych, kościelnych oraz międzynarodowych w roku 1951 oraz 1956 na łamach "Po Prostu". Swoistą kulminacją pracy jest rozdział szósty, który przedstawia porównanie tych dwóch roczników.
21. "Nie-rozumienie” jako kategoria analizy konfliktu aksjologicznego. Studium piłatyzmu dr hab. Renata Tańczuk prof. UWr Kulturoznawstwo - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca stanowi próbę namysłu nad granicami rozumienia świata, siebie i Innego. W centrum rozważań nie stawia jednak samych granic, a raczej to, co one oznaczają dla naszego poznania i bycia w świecie. Refleksja nad tym zagadnieniem prowadzona jest przy pomocy kategorii „nie-rozumienia” oznaczającą swoistą hermeneutykę, szczególne doświadczenie świata, składającego się z różnych, nakładających się interpretacji, będących wyzwaniem dla dyskursywnego rozumu. Termin „nie-rozumienie” został zaczerpnięty z tekstu "Piętno Kaina. Egzegeza i tajemnica" autorstwa Dariusza Czai, z kolei ten wydobył istotę wskazanego typu obcowania ze światem z pracy Michała Klingera dotyczącej biblijnej przypowieści o Kainie. Wskazane nie-rozumienie zostało tutaj zobrazowane za pomocą różnych kulturowo-literackich interpretacji figury Poncjusza Piłata. Wybór postaci prokuratora Judei wynika ze swego rodzaju komplementarności analizowanego nie-rozumienia z piłatyzmem. „Piłatyzm” odnosi się do całokształtu sposobu życia Poncjusza Piłata jako postaci historycznej, bohatera legend, ale przede wszystkim jako sumy rozmaitych wcieleń i interpretacji pochodzących z tekstów kultury, które zmieniały się w czasie, nadając mu kolejne znaczenia. Obejmuje kondycję prokuratora uwikłanego w sytuacje będące poza jego zasięgiem rozumienia, a jednocześnie wymagające zaangażowania. W badanym przypadku piłatyzm problematyzuje to, jak nie-rozumienie może przejawiać się w działaniu oraz jak może wpływać na życie jednostki i jej relacje ze światem i Innym. Z kolei oparcie rozważań na tekstach kultury pozwala dokonać pogłębionej analizy możliwych scenariuszy wyłaniających się w obliczu nie-rozumienia. W pierwszym rozdziale zostają przywołani ci badacze, którzy zajmowali się relacją literatury ze światem społeczno-kulturowym, ale również ci, dla których postać Poncjusza Piłata, jak też okoliczności, które sprawiły, iż zapisał się w historii świata, okazały się frapujące i warte szerszego namysłu. W kontekście rozważań dotykających przecięcia się świata fikcji i rzeczywistości istotnymi są teorie dotyczące hermeneutyki i natury doświadczenia. Pozwalają one myśleć o nie-rozumieniu, nie jak o ograniczeniu, ale o swoistym sposobie na przełamanie impasu i nowej drogi do dialogu z Innym. Kolejna część pracy stanowi rozszerzenie rezyduum piłatyzmu o przedstawienia malarskie. Stawia pytanie o operacyjność tego terminu oraz o poszerzające jego zakres znaczenia, wyłaniające się z refleksji nad Piłatem i jego reprezentacji w tekstach kultury. Wybrane przykłady stają się pretekstem do namysłu nad statusem prokuratora, jego kondycji jako osoby, która musi przemodelować cały swój dotychczasowy sposób rozumienia siebie i świata, która doświadcza kryzysu tożsamości. Trzeci rozdział został poświęcony nie-rozumieniu w jego najbardziej metafizycznej odsłonie – sytuacjom, w których fundamentalne stają się pytania o istotę zła. Zostają tutaj przywołane biblijne historie początków świata i ludzkości. Nie do
22. Rewolucja kawowa w ujęciu polskim- przyczyny oraz etapy rozwoju śwaidomości konsumenckiej w sektorze kawowym dr hab. Karol Sanojca prof. UWr Historia - stacjonarne I stopnia
Praca odnosi się do zagadnienia kultury kawowej, jej początków oraz przemian w podejściu, zarówno do kawiarni jak i samego surowca, jakim są ziarna kawowca. W pracy kultura kawowa podzielona została na trzy etapy (fale) kawowe. W pierwszym rozdziale praca prezentuje to w jaki sposób kształtowały się początki spożywania kawy. Ukazana została droga przez fascynację po zakazy jej spożywania. Kontakty handlowe z terenami Bliskiego Wschodu zaowocowały wykształceniem się lokalnych kultur kawowych. Kawiarnie w różnych zakątkach Europy, różniły się od siebie pod względem rytuałów jak i sposobów sporządzanych tam naparów. Wyszczególnienie i porównanie różnych podejść do naparu, ukazało również cechy wspólne dla całej kultury kawowej. W dalszej części pracy autor wskazuje Stany Zjednoczone Ameryki jako prekursorów przemian w podejściu do kawy. Zmiany te, nazwane rewolucją kawową zostały podzielone na trzy etapy - fale. Każdy z etapów został opisany i zdefiniowany. Wyszczególnione zostały wydarzenia historyczne, będące początkiem przemian w podejściu do kawy samej w sobie, sposobie jej sporządzania i miejscu, gdzie ją się spożywa. Liczne wynalazki, ułatwiające sporządzanie naparu, sprawiały, że kawa stawała się towarem dostępnym dla coraz szerszego grona odbiorców. Ekspansja kultury Stanów Zjednoczonych, a wraz z nią kultury kawowej, odmieniło zarówno świadomość konsumencką, jak i całą branżę kawową. Odniesienie rewolucji kawowej i wchodzącymi w jej skład falami kawowymi, do terenów polskich następuje w ostatniej części pracy. Autor stara się ukazać kulturę picia kawy na terenach polskich, w odniesieniu do zdefiniowanej pierwszej fali kawowej. Stwarza to pole do porównania i wyodrębnienia zarówno cech wspólnych jak i tych różniących obie kultury kawowe. Przyczyny różnic w podejściu do kawy zostały zidentyfikowane i opisane. Trendy światowe związane z podejściem do surowca, odżywają na nowo w Polsce, po upadku komunizmu. Rewolucja kawowa w ujęciu polskim, daje również szansę na szersze spojrzenie na trendy obecne w produkcji, spożyciu i jakości naparu.
23. Osadnictwo w epoce brązu i wczesnej epoce żelaza na terenie Wyżyny Śląskiej dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca zajmuje się tamatyką osadnictwa od epoki brązu, po koniec okresu halsztackiego na Wyżynie Śląskiej (centralna część woj. śląskiego). W ramach badań, w formie katalogu, zebrano stanowiska archeologiczne z epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, odnotowane na Wyżynie. Na podstawie uzyskanych danych stworzono mapy odzwiercielające zasiedlenie w poszczególnych fazach interesującego przedziału chronologicznego. Analizując mapy udało się zaobserwować sieci osadnicze oraz ich zmiany - głównie w późnej epoce brązu i wczesnej epoce żelaza.
24. Obraz upadku dynastii Han w świetle "Opowieści o Trzech Królestwach" Luo Guanzhonga prof. dr hab. Mateusz Goliński Historia - stacjonarne II stopnia
Praca ta za pomocą Opowieści o Trzech Królestwach autorstwa Luo Guanzhonga – jednego z najpopularniejszych chińskich dzieł literackich – ma przedstawić wydarzenia, które doprowadziły do upadku dynastii Han w 220 r. Początkowe trzy rozdziały skupiają się na krótkim wprowadzeniu w historię Chin. Pierwszy dotyczy zjednoczenia kraju drogą podboju i ustanowienie cesarstwa dynastii Qin (221 – 206 p.n.e.). Drugi wyjaśnia najważniejsze aspekty funkcjonowania „ideologii” i biurokracji cesarskiej, które zostały ukształtowane za czasów zachodniej dynastii Han (202 p.n.e. – 9 n.e.). Kolejny przedstawia mechanizmy powodujące rozkład władzy cesarskiej, której kulminacją była rebelia regenta Wang Manga, ustanowienie krótkotrwałej dynastii Xin (9 – 23 n.e.) i przywrócenie ładu przez wschodnią dynastię Han (25 – 220 n.e.). Następne dwa rozdziały poświęcone są Opowieści o Trzech Królestwach. W części czwartej omówiono, czym dokładnie jest to dzieło literackie. W piątej przedstawiono pokrótce dyskusję dotyczącą kwestii autorstwa i powstania utworu. Rozdział szósty dotyczy kwestii postępującego upadku autorytetu władzy cesarskiej późniejszej dynastii Han. Przedstawiono najważniejsze podobieństwa i różnice między wydarzeniami z naszej ery, a tymi poprzedzającymi koniec wcześniejszej dynastii Han. Ostatni rozdział przedstawia opisuje lata 168 – 220 n.e. Od panowania cesarza Liu Honga (168 – 189 n.e.) do abdykacji ostatniego cesarza Han, Liu Xie (189 – 220 n.e.) Przedstawiono obraz wydarzeń i bohaterów tego okresu utrwalony i spopularyzowany w Opowieści o Trzech Królestwach. W miejscach tego wymagających sprostowano narrację Luo Guanzhonga prezentując faktyczny bieg zdarzeń i historycznie utrwalony los czołowych postaci.
25. Blisko człowieka. Reportaż jako medium dla public history. dr hab. Bożena Szaynok Historia w przestrzeni publicznej, stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca magisterska ma na celu pokazanie podobieństw w charakterystyce reportażu oraz public history. Wedle autora podobieństwa te stwarzają możliwość popularyzowania wiedzy historycznej w atrakcyjny sposób poprzez książki reporterskie o tematyce historycznej. Jako wiodącą i najszerzej wykorzystywaną w tej działalności metodologię wyróżnia on historię mówioną. Jednocześnie zauważa i uwzględnia pewne zagrożenia towarzyszące wykorzystaniu reportażu jako medium dla public history. Praca składa się z dwóch części. Pierwsza, teoretyczna, wprowadza czytelnika w temat rozprawy, przybliżając definicje public history, reportażu oraz historii mówionej i zestawiając ze sobą ich charakterystyki. Druga, analityczna, oparta jest o konkretne źródła, czyli trzy książki reporterskie o tematyce historycznej napisane przez autorów z różnym stopniem doświadczenia reporterskiego i historycznego.
26. Impulsywność a styl radzenia sobie ze stresem dr hab. Ryszard Poprawa Psychologia - wieczorowe jednolite magisterskie
Impulsywność jest samodzielnym wymiarem w wielu modelach osobowości i koncepcjach temperamentu np. w modelu Eysencka, Cloningera czy Tellegena. Udowodniono, że cecha ta odgrywa pierwszoplanową rolę w zrozumieniu różnych form psychopatologii. Cecha ta nie jest jednorodnym aspektem. Poprzez analizę wielu metod Whiteside, Lynam oraz Cyders wyróżnili pięć aspektów tej cechy: Premedytację (brak), Wytrwałość (brak), Popędliwość Pozytywną, Popędliwość Negatywną oraz Poszukiwanie Doznań. Na podstawie opracowanego przez siebie modelu impulsywności, Whiteside i Lynam skonstruowali kwestionariuszową metodę, znaną pod nazwą Skali Impulsywnego Zachowania UPPS (UPPS Impulsive Behavior Scale). Celem niniejszego badania było określenie znaczenia nasilenia (podwyższonego lub stosunkowo niskiego) wszystkich aspektów impulsywności dla obieranych przez osobę strategii radzenia sobie ze stresem. Metodami jakimi posłużono się badaniu była skróconą wersją Skali Impulsywnego Zachowania SUPPS-P. Narzędzie to opracowano na podstawie polskiej adaptacji Ryszarda Poprawy pełnej wersji UPPS-P. Drugie narzędzie stanowił Wielowymiarowy Inwentarz do Pomiaru Radzenia Sobie ze Stresem – COPE Charlesa Carvera, w adaptacji Juczyńskiego i Ogińskiej-Bulik. Dokonywano pomiaru sposobów radzenia sobie ze stresem w charakterze dyspozycji. Za pomocą analizy skupień wyłoniono dwa profile nasilenia aspektów impulsywności: 1) osoby ogólnie impulsywne; 2) nieimpulsywni poszukiwacze doznań. Badanie wykryło, że nieimpulsywni poszukiwacze doznań stosują częściej strategie Aktywnego Radzenia Sobie w porównaniu z osobami ogólnie impulsywnymi. Ponadto, nieimpulsywni poszukiwacze doznań rzadziej, w porównaniu z osobami ogólnie impulsywnymi, w sytuacji stresu są skłonni stosować strategie Zachowań Unikowych. Jednakże, siła tych zależności jest średnia. Przeprowadzono również kilka dodatkowych analiz jak różnice między kobietami a mężczyznami w każdym ze skupień, różnice między grupami wyróżnionymi na podstawie stopnia wykształcenia w każdym ze skupień. Zbadano również ogólną korelację każdego aspektu impulsywności z wyłonionymi Strategiami Sobie.
27. Cmentarze Województwa Tarnopolskiego do ok. 1945 dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Praca opisuje główne zagadnienia cmentarzy, które znajdowały się na terenie województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Autor opisuje temat w ujęciu przede wszystkim okresu od końca XVIII w. do ok. 1945 roku z uwzględnieniem poprzednich okresów historycznych oraz stanu obecnego. W pracy zostały przedstawione najważniejsze kwestie dotyczące historii, wyglądu i rozwoju nekropolii w okolicach Tarnopola. Autor ujął zagadnienie głównie w rozdziały, które dotyczą całego terytorium z licznymi przykładami cmentarzy. Rozdziały dotyczą m. in. działalności kamieniarzy, kaplic na cmentarzach, zieleni czy spraw konserwatorskich. Zostały opisane dokładniej jako przykłady cmentarze na terenie miasta Kopyczyńce i Tarnopol. W pracy zostały szeroko użyte źródła archiwalne i drukowane z wielu krajów i w wielu językach oraz najnowsza literatura polska oraz zagraniczna. Praca daje możliwość zapoznania się z najważniejszymi aspektami nekropolistyki na terenie województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej w odniesieniu do obszaru, wyznań, religii, a także poszczególnych kwestii jak grobownictwo wojskowe czy sztuka.
28. Struktura pochówków mnogich i cząstkowych epoki brązu w perspektywie religioznawczej dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
W prezentowanej pracy interesują mnie pochówki mnogie (zawierające kompletne lub niekompletne szczątki kilku osobników), groby cząstkowe (w skład których wchodzi tylko fragment ciała, jak na przykład czaszka) oraz groby, które w krótkim czasie po zasypaniu jamy grobowej były otwierane, a zawartość ich przesuwana i modyfikowana poprzez dokładanie lub zabieranie elementów. Idąc dalej, interesuje mnie to co sprawiło, że ciągłość granic pojedynczej istoty ludzkiej została po śmierci naruszona poprzez dodanie bądź odebranie jej czegoś w zakresie jej istnienia materialnego po śmierci. Moim założeniem badawczym jest teza, że takie pochówki czerpią sens ze światopoglądu magicznego, a rytuały ich dotyczące mają źródło w mitologii rolniczej (mitologia neolitu), co będę chciała przedstawić w części religioznawczej mojej pracy. Następnie chcę prześledzić na przykładzie zebranego materiału archeologicznego (7 stanowisk z epoki brązu), jak pochówki mnie interesujące prezentują się na tle cmentarzysk, których są częścią.
29. Ewolucja obrazu kobiety w polityce niepodległej Ukrainy na przykładzie wizerunku Julii Tymoszenko i Nadii Sawczenko dr hab. Dariusz Wojtaszyn Interdyscyplinarne studia europejskie, stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy jest przeanalizowanie zmiany wizerunku kobiet w polityce niepodległej Ukrainy na przykładzie wizerunku Julii Tymoszenko i Nadii Sawczenko. W pracy uwzględniono okres niepodległej Ukrainy do 2019 roku. Zasadniczy zakres pracy został poszerzony o rozważania wstępne na temat roli kobiety w ZSRR w latach 1945-1991, co stanowi punkt wyjścia do niniejszych rozważań. Omówiono historię badań nad płcią, a także ruchy feministyczne, zmiany wizerunku kobiety i jej ról społecznych na niepodległej Ukrainie. Pokazano również, liczbę kobiet i mężczyzn w parlamencie niepodległej Ukrainy do 2019 roku. Głownie praca opiera się na analizie wizerunku Julii Tymoszenko i Nadii Sawczenko. Zostały przedstawione życiorysy polityczek, kariera polityczna, a także przeanalizowano wizerunek w mediach ukraińskich i zagranicznych. Zrobiono ewaluacje wyborów prezydenckich z lat 2010, 2014 i 2019, w których wzięła udział Julia Tymoszenko. Także uwzględniono próbę Nadii Sawczenko wzięcia udziału w wyborach prezydenckich 2019 roku. Badania wykazały, że zaszły zmiany. Przede wszystkim liczba kobiet w ukraińskim parlamencie wzrosła od czasu uzyskania przez Ukrainę niepodległości. Julia Tymoszenko jest jednym z najbardziej wpływowych polityków na Ukrainie. Analiza wizerunku Nadii Sawczenki pokazała, że nowemu politykowi trudno jest zaistnieć na stałe na arenie politycznej Ukrainy. Zmiany w kwestii równości płci na Ukrainie następują, ale są bardzo powolne.
30. Przekraczanie modernizmu w twórczości Yvesa Kleina: między wycofywaniem się z wizualizmu a spektakularyzacją prof. dr hab. Anna Kutaj-Markowska Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Praca omawia wybrane dzieła francuskiego artysty Yves Kleina (1928-1962), tworzącego na przełomie lat 50. i 60. XX wieku. Punktem wyjścia w analizach jest przyjęcie tezy o generacyjnym sprzeciwie grupy Nouveau Réalisme (do której należał artysta) wobec modernistycznych rozwiązań artystycznych i – w związku z tym – o przedsięwzięciu poszukiwań nowego wyrazu. Skutkowało to zerwaniem z okulocentryzmem i jednym medium przekazu (malarstwem), a także zwróceniem się ku procesom i performatywności w działaniach artystycznych. Ze względu na kontekst powstawania dzieł Kleina – kapitalistyczną masową produkcję i wszechogarniającą regułę spektaklu rządzącą zachowaniami społecznymi, pomocne w analizach stały się koncepcje Guy Deborda. Nowe poszukiwania Kleina w sztuce doprowadziły do wycofania się z dominacji oka i do prób oddziaływania na zmysły dotąd pomijane, takie jak słuch i dotyk. Artysta rozwinął koncepcję wielozmysłowości i pozaracjonalnego oddziaływania na ciało. Ten typ percepcji dzieła zinterpretowany zostanie w perspektywie rozwijających się w humanistyce od lat 90. teorii afektu. Yves Klein deklarował nową wrażliwość przez emanujące energią monochromy, głównie o kolorystyce Yves Klein Blue, rzeźby dotykowe, symfonię jednego tonu i ciszy oraz pustą przestrzeń sali wystawowej. Ta część jego twórczości skategoryzowana została jako wycofywanie się z wizualizmu. Kontrastująca z tym spektakularyzacja powołuje się na wagę wzroku w takich cyklach jak "Antropometrie", "Kosmogonie" i "Obrazy ogniowe" oraz w projekcie "Gazeta Jednego Dnia" i zamieszczonych w niej zdjęciach (w tym znanego fotomontażu "Skok w Pustkę"). Pozorna sprzeczność wycofywania się z wizualizmu przy jednoczesnej spektakularyzacji staje się zrozumiała po dostrzeżeniu w tych działaniach synergii, zmierzającej do odbioru dzieła całym ciałem i emocjami, wykraczającym poza dające się werbalnie i racjonalnie ująć znaczenie.